Houd als schrijver wat paarden onder handbereik

Al jaren zitten er verhalen in haar hoofd, vertelt ze. “Maar ik weet gewoon niet hoe ik moet beginnen om ze op te schrijven.” Om allerlei redenen is ze vastbesloten dat het er NU van moet komen. Ze wil een prentenboek maken. Of ik haar kan begeleiden? We spreken af om kennis te maken zodat ik een indruk kan krijgen van wat haar bezighoudt, wat ze wel of niet heeft verzameld aan ideeën, wat haar schrijfervaring is, voor welke doelgroep ze wil schrijven en meer.

Al snel begrijp ik dat ze al een behoorlijk goed idee heeft van haar personages, en tegelijk daarin nog wat zoekend is. En dat ze op basis van vroegere ervaringen en waarnemingen in haar tuin een schat aan beelden heeft die ideeën opleveren voor wat ze haar personages kan laten beleven. Terwijl ze er over praat gebaart ze met haar handen, haar hele wezen straalt en ik zie en hoor: dit is een rasverteller.

Is dat een voordeel, een garantie dat er straks verhaal is dat de moeite waard is om te lezen en te herlezen? Een voordeel zeker, een garantie niet. Maar dat er iets moois van gaat komen daar twijfel ik niet aan. Ze geeft zelf namelijk al aan dat alleen die ervaringen en belevenissen nog geen interessant verhaal maken. En daarom wil ze graag schrijfbegeleiding: om te zorgen voor gelaagdheid in haar prentenboek in wording. Voor mij een cadeautje om zo’n schrijver in spé te begeleiden. Ik kijk er naar uit.

Waarom ik dit vertel? Omdat ik ervaringen als deze graag vertel. Ik heb er heel wat en er komen steeds nieuwe bij, het zou zo een stokpaardje kunnen worden. Maar het klakkeloos delen van mijn ervaringen als schrijfcoach doet me denken aan vroeger. Ik had een stokpaard gemaakt van een stuk bezemsteel, touw en veel krantenpapier. Het knutselen ervan was achteraf het meest interessante, want het was een stug en star geval waarop ik snel was uitgekeken. En erger: mijn vriendjes vonden er helemaal niets aan.

Ik vind het wel een passende vergelijking met het schrijven van een verhaal. Doe je dat vanaf je stokpaard? Dan ben je weinig wendbaar en is de kans groot dat je vooral fijn aan het knutselen bent aan voorbeelden van wat jou raakt, wat jou bezighoudt, wat jij ziet. Dat kan weliswaar een mooie verzameling ervaringen zijn, maar het hoeft nog geen verhaal te zijn om ademloos te lezen en te herlezen.

Zet je stokpaard aan de kant! Maak er een polopaard van, een circuspaard, een werkpaard, een springpaard. Wees wendbaar, speel met je teksten, je zinnen, je inhoud. Geef je woorden de ruimte, laat ze draven op de renbaan, rusten in de wei, sprongen maken in een circus, galopperen op de steppe, dwalen in de Oostvaardersplassen of in de Camargue.
En heb je geen idee hoe je dat kan doen? Zoek een schrijfcoach die je op pad helpt. Dat daar iets moois van kan komen, daar twijfel ik niet aan.

Labels:, , ,

Groot Denkraam | 0646160919 | marja@grootdenkraam.nl | privacyverklaring

Groot Denkraam | Dirklangendwarsstraat 40 | 2611 JA Delft | 0646160919 | marja@grootdenkraam.nl | privacyverklaring